Bir silkinemedin, uzerinden su yorgun, agir topragi bir turlu atamadin. Yasin mi ilerledi, hayat mi artik agir gelmeye basladi, sorumluluklarini yerine getirmeye calismak mi yoksa butun enerjini tuketti? Insan hic yapayalniz kalmanin hayalini kurar mi? Her seyden kacmanin? Her seyi geride birakmanin, bir kendisini alip gitmenin hayalini? Neresi olmasi onemli degil? Ne kadar kalinacagi da? Bir sen olacaksin, bunca yil herkesi dinledigin gibi, bir de kendini dinleyeceksin, biraz kendinle basbasa kalacaksin, kendinle konusacaksin, biraz da kendine emek harcayacaksin. Konusmayacaksin hatta, hic bir sey yapmayacaksin, hic bir seye yetisme derdinde olmayacaksin, pacalarindan seni cekistiren birileri olmayacak. Zaman kavraminin olmadigi bir yere gideceksin. Agir agir yapacaksin her seyi yada hic bir sey yapmayacaksin. Boyle bir hayali kurar mi insan?
Kurar yaa, kurmaz olur mu? Ne guzel demis sair:
Bugunlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasina,bir baska ülkeye,daglara, uzaklara...
Hayatindan memnun olan yok. Kiminle konussam ayni sey...
Her seyi, herkesi birakip gitme istegi.
Öyle ''yanina almak istedigi üç sey'' falan yok.
Bir kendisi.
Kalemine saglik Can Yucel!
Gidecek gitmesine de, gittikten sonra baska kuracak hayali kalmaz diye gitmiyor. Insanin son hayali de gerceklesirse, onu hayata ne baglar?
Guzel tarafi, tekerlekli el bagajini alip, kendisini sokaklara firlatan tek kisinin benim olmadigimi gormekdi. Sanki bir turist sehri. Yoksa herkes benim gibi Orbitz'den bilet aldi da, havaalaninda bilmem kac saat beklemek zorunda kaldi diye dusunmedim de degil. Neyse, havaalaninda downtown'a gitmek hic zor olmadi. Havaalaninin en alt katina inip, trenlere ulasinca, ver elini downtown'a giden tren. 2.5 dolar gidis ve 2.5 dolar donus. Yani bu gezi toplam 5 dolara mal oluyor:).
